Γιατί ποτέ δεν ξέρεις εάν και πότε θα σου χρειαστεί. Λίγο καιρό αφότου πήρα τη bella αποφάσισα να αλλάξω τους εργοστασιακούς καθρέφτες γατί δεν έβλεπα τίποτα πίσω μου. Αγόρασα λοιπόν τους διπλούς οι οποίοι ήταν καταπληκτικοί. Το μόνο κακό ήτανε ότι για να ευρύνουν το πεδίο ορατότητας έβγαιναν λίγο παραέξω από τα χερούλια οπότε έπρεπε να ήμουνα πολύ προσεκτικός προσπερνώντας στην κίνηση για να μην χτυπήσω άλλους καθρέφτες.
Χτες ο δεξιός, όπως πήγαινα στο δρόμο, απλώς.. έπεσαι. Και ήμουνα στο Long Island κοντά στο Greenport. Έγινε θρύψαλα αλλά για να μην πάρω καμιά κλήση τον έδεσα με ταινία μέχρι να τον φτάσω σπίτι. Σήμερα λοιπόν έψαξα και βρήκα τους παλιούς και τους έβαλα πίσω. Αλλά αυτή τη φορά να κοιτάνε προς τα κάτω, για να μην είναι στη μέση οι ώμοι μου, κάτι που ήθελα να το κάνω από την αρχή αλλά νόμιζα ότι θα εμποδίζουν τα φλασάκια και δεν θα μπορούσα να τους βιδώσω.
Το μάτι ασφαλώς εξακολουθεί να "ψάχνει" τον καθρέφτη εκεί που ήταν παλιά. Απλώς πρέπει να συνηθίσω να κοιτάω "αλλού".
No comments:
Post a Comment