Φτάνω λοιπόν το πρωί, μιλάω στον Rodney και μου λέει ότι δεν μπορεί να παραλάβει τη μηχανή γιατί έχει 3 άλλες μπροστά από εμένα και η τηλεφωνήτρια δεν κατάλαβε ότι ήτανε για την ανάκληση και ότι νόμισε ότι το ραντεβού ήτανε για απλό service (για την ανάκληση λύνουν και ξαναδένουν ολόκληρη τη μηχανή). Τι να κάνω λοιπόν, μου κλείνει ραντεβού για την άλλη Τετάρτη, κρύβω την τσαντίλα μου, λέω ευχαριστώ και φεύγω.
Την επόμενη Τετάρτη πάω ακριβώς στις 8 το πρωί να αφήσω την μηχανή και με το που με βλέπει ο Rodney μου λέει και πάλι τα ίδια, ότι έχει άλλες 2 μηχανές για την ανάκληση και την δικιά μου μπορώ να την αφήσω αλλά δεν πρόκειται να την πάρω για 2 βδομάδες. Τρελάθηκα... Ρε μαλάκα και τότε τι ραντεβού μου έκλεισες? Κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό. Τι να κάνω όμως που είναι σαν τα εστιατόρια. Εάν κάνεις τσαμπουκά και επιστρέψεις πιάτο πίσω το επόμενο που θα σου έρθει θα έχει μέσα ροχάλα. Εκτός αυτού ήθελα να βάλω τα πλαϊνά sliders στη μηχανή΄Και επειδή δεν είχα τα κλειδιά είχα μιλήσει με το Rodney και μου λέει φέρτα και θα στα βάλω τζάμπα, προφανώς επειδή ένιωθε άσχημα που μου ακύρωσε το πρώτο ραντεβού. Στο κάτω κάτω τι θα κερδίσεις άμα κάνεις φασαρία? Τέλος πάντων του εξηγώ ότι έχω να πάω στην πίστα και δεν μπορώ να αφήσω τη μηχανή και να κλείσουμε ένα καινούργιο ραντεβού. Μου κλείνει για την επόμενη Τετάρτη αλλά μου λέει θα με πάρει τηλέφωνο για το επιβεβαιώσει στα σίγουρα.
Περίμενα τηλέφωνο, τίποτα. Περνάει η Τετάρτη, Πέμπτη και την Παρασκευή αποφασίζω να τον πάρω εγώ. Βγαίνει η τηλεφωνήτρια και μου λέει ότι ο Rodney είναι σε διακοπές και το επόμενο ραντεβού που μπορεί να μου κλείσει είναι γα τις 17 του μηνός. Παίρνω δυο ανάσες και προσπαθώ να ηρεμήσω για να μην πάθω εγκεφαλικό. Η 17 Ιουλίου είναι Τρίτη. Της εξηγώ ότι την Παρασκευή στις 20 έχω πάλι να πάω στην πίστα και να πάρω το επόμενο ραντεβού το οποίο δεδομένου ότι είναι κλειστεί κάθε Δευτέρα πάμε για Τρίτη στις 24. Τις εξηγώ όμως ότι πρέπει να πάω και πάλι στην πίστα στις 31 του μηνός (Τρίτη και πάλι) και πρέπει να πάρω τη μηχανή αυτή τη βδομάδα. Με διαβεβαιώνει πως έτσι θα γίνει, κλείνω το ραντεβού και την καληνυχτίζω.
Φτάνω την Τρίτη 24 του μηνός, ο Rodney με υποδέχεται με ανοιχτές αγκάλες, καθόμαστε στο γραφείο και ξεκινάμε. Οι εργασίες περιλαμβάνουν, το ανάκληση, το κανονικό service για τα 6 χιλιάδες μίλια (από τότε που ξεκίνησε η όλη διαδικασία πέρασαν και δύο μήνες) και αλλαγή του πίσω ελαστικού. Είχε φαγωθεί και δεν πρόκειται να με αφήνανε στην πίστα. "Rodney πόσο κάνει το λάστιχο? Δεν ξέρω τώρα θα σε πάρω τηλέφωνο να σου πω. Πότε? Τώρα έχουνε πάρει ήδη την παραγγελία στα ανταλλακτικά οπότε θα σε πάρω σήμερα αργότερα να σου πω. ΟΚ..."".
Έχει πάει Πέμπτη και δεν με έχει πάρει ακόμα. Τον παίρνω τηλέφωνο και του αφήνω μήνυμα. "Rodney πάρε με πίσω να μου πεις για το λάστιχο και να με διαβεβαιώσεις ότι θα πάρω τη μηχανή αυτή τη βδομάδα". Με παίρνει πίσω σε καμιά ώρα. "Έλα τι έγινε μου λέει, υπάρχει πρόβλημα? Μην ανησυχείς μου λέει. Σε έχω τακτοποιήσει. Πόσο κάνει το λάστιχο? Δεν ξέρω ακόμα αλλά θα σε πάρω αύριο για να σου πω πότε να περάσεις να πάρεις και τη μηχανή". Κάθε εμπόδιο σε καλό σκέφτομαι...
Σήμερα Παρασκευή, χτυπάει το τηλέφωνο κατά τις 1. "Έλα φίλε. Σου έχω τιμή για το λάστιχο. Πόσο κάνει? $360... Τρελάθηκα. Ρε είσαι καλά του λέω? Τι να κάνω? Δεν μπορώ να κάνω τίποτα γιατί χρειάζομαι τη μηχανή, βάλτο και θα πληρώσω όσο όσο. Και τι μου λέει... Πρέπει να το παραγγείλω και θα έρθει σε 2 βδομάδες... ΤΑ ΕΧΑΣΑ!!! Τι λες ρε μαλάκα. Να με έπαιρνες την Τρίτη που σου ζήτησα να μου πεις τιμή, να μου πεις ότι δεν το έχεις για να το παραγγείλω overnight και να στο φέρω να το φορέσεις."
Κλείνω το τηλέφωνο και πρέπει να ήμουνα σε πολύ άσχημη κατάσταση γιατί στο γραφείο με ρωτάγανε όλοι τι έπαθα. Μόλις ηρέμησα λίγο άρχισα να ψάχνω για το λάστιχο. Ψάξε βρές... Το βρίσκω σε 2-3 ιστοσελίδες από μεγάλα μαγαζιά που ξέρω αλλά και να το κάνεις overnight θα έρθει Σάββατο απόγευμα και θα πρέπει να το βάλω στο κόλο μου... Στην Νεα Υόρκη δεν έχει και πολλά μαγαζιά για μηχανές. Παίρνω ένα που ξέρω τηλέφωνο στο New Jersey, καμιά ώρα έξω από την Νέα Υόρκη και το έχουνε στο στοκ. Παίρνω τον Rodney και του αφήνω μήνυμα ότι θα του φέρω το λάστιχο πριν κλείσει στη 6 για να το φορέσει στον Άδωνη.
Έφυγα από το γραφείο στις 2. Έφτασα στο Μανχάταν στις 3. Ο Λυκούργος προσφέρθηκε να με πάει και να με΄φέρει, παρότι φεύγει την Δευτέρα για γαμήλιο ταξίδι και έχει ετοιμασίες. Και δεν πήγα στο γάμο γιατί έχει πει ότι θα ερχότανε η ακατονόμαστη και τώρα νιώθω σαν μαλάκας... Τέλος πάντων. Κάναμε να περάσουμε απέναντι 1 ώρα. Φτάσαμε στο μαγαζί, πήρα το λάστιχο και τελικά με την κίνηση γυρίσαμε πίσω στις 6μιση. Το λάστιχο ασφαλώς και το πήρα σε καλύτερη τιμή αλλά με τις βενζίνες και τα διόδια το πλήρωσα πιο ακριβά από ότι μου είχε πει ο μαλάκας. Εν το μεταξύ με είχε πάρει τηλέφωνο, μου ζήτησε συγνώμη, μου εξήγησε ότι είναι αυτή η γαμημένη η ανάκληση που έχει πολύ δουλεία και δημιουργεί το πρόβλημα αλλά θα την έχει έτοιμη αύριο. Δεν το κατάλαβα καλά αυτό το τελευταίο αλλά κάνω το μαλάκα για τώρα, για ακόμα μια φορά και βλέπουμε.
Είναι Παρασκευή, αύριο Σάββατο πρέπει να παραλάβω τη μηχανή και να την οδηγήσω το Σαββατοκύριακο για να στρώσω το λάστιχο (δεν μπορείς να πας κατευθείαν στην πίστα). Δευτέρα το service είναι κλειστό και την Τρίτη έχω να πάω στην πίστα. Εάν ο Άδωνις δεν είναι έτοιμος αύριο καήκαμε...
No comments:
Post a Comment