Πέρασαν κιόλας 6 μήνες. Πρωτομαγιά αντάλλαξα το μηνιαίο εισιτήριο για το τραίνο με μία θέση πάρκινγκ για να μπορώ να οδηγάω την μηχανή κάθε μέρα στο γραφείο. Καθόλου άσχημα. Το πρόγραμμα μου ήταν πιο χαλαρό, έφευγα από το σπίτι ότι ώρα ήθελα και οι φορές που βράχηκα είναι μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού. Τώρα που χειμωνιάζει πίσω πάλι στο τραίνο. Σκέτη βαρεμάρα. Έξι μήνες είναι, θα περάσουν και αυτοί και θα βάλουμε και κανά φράγκο στη τσέπη, βενζίνες, σέρβις και τα λοιπά με τσάκισαν.
No comments:
Post a Comment