Γράφω αυτές τις γραμμές στον αέρα, στην πτήση για Ρώμη με ανταπόκριση για Αθήνα. Πτήση δέλτα με Alitalia. Σταμάτησε η Ολυμπιακή σταμάτησε και η Δέλτα τις κατευθείαν πτήσεις. Αναγκάστηκα λοιπόν να πάω και να γυρίσω με ενδιάμεσο προορισμό τη Ρώμη. Όχι μόνο απλώς είχα νεύρα αλλά πίστευα ότι θα είμαι στο χειρότερο αεροπλάνο με το χειρότερη πλήρωμα και σέρβις.
Κάθομαι στην θέση 36α. Η τελευταία στη σειρά και μόνος μου απολαμβάνοντας μια μακαρονάδα ιταλική και ένα μπουκάλι garnacha που πήρα από τα αφορολόγητα . Το φαγητό είναι εξαιρετικό το αεροπλάνο πεντακάθαρο, η θέση πιο άνετη από ποτέ , το πλήρωμα ευγενικό και περιποιημένο. Αν και είμαι μόνο 2 ώρες έξω από την νέα Υόρκη μέχρις στιγμής είναι το καλύτερο ταξίδι που έχω κάνει μέχρι τώρα και ας κουνάει σαν διάολος - κατά τον κυβερνήτη 150 μίλια μετωπική άνεμοι που είναι φυσιολογικό και θα διαρκέσουν ακόμα καμία ώρα. Πόσο Χαίρομαι που αναγκάστηκα να αλλάξω την τόσο γνωστή και βολική διαδρομή μου. Εάν αύριο αλλάξω γνώμη καθώς περιφέρομαι κουρασμένος στο αεροδρόμιο της Ρώμης είναι άλλη υπόθεση.
Και μιλώντας για αλλαγή ... Σκέφτομαι γιατί πάω στη Αθήνα γιατί πνίγονται...
Υ. Γ. Το ταξίδι για πίσω ήταν ακόμα καλύτερο. Πρώτη φορά σε Boeing 777. Τρεις σειρές στο πλάι, τέσσερις στο κέντρο. Είχα παράθυρο με την μεσαία θέση άδεια. ΟΙ θέσεις άνετες και πέφταν αρκετά πίσω. Κοιμήθηκα για περίπου πέντε ώρες και έφτασα στη Νέα Υόρκη ξεκούραστος. Το μόνο που ξεκινάει το ταξίδι πολύ πρωί...
No comments:
Post a Comment